1. Uji i pastërt plotësisht: quhet uji i cili nuk është mekruh
për t’u përdorur dhe nuk është përzier asgjë me të, nuk e ka
dnryshuar ngjyrën, as erën e as shijen.
2. Uji pjesërisht i pastërt: quhet uji i cili është mekruh me
përdorë.
- I këtij lloji është uji në të cilën ka pi ujë macja e shtëpisë
dhe ka qenë sasi e vogël.
3. Uji i përdorur (edhe pse është i pastërt) quhet: uji me të
cilën kemi marrë njëherë abdest, do të thotë: duke marrë
abdest posa të ndahet uji nga pjesa e trupit është i pastërt,
por i përdorur dhe nuk lejohet me marrë abdest me atë ujë
tjetri.
4. Uji i papastërtë (i ndytur ): quhet uji në të cilën ka ra
ndytësirë, dhe ka qenë pak e i palëvizshëm .
- Nëse uji është i rrjedhshëm shumë dhe qarkullon pandërprë,
llogaritet i papastërtë vetëm atëher kur bie ndytësirë dhe ia
ndryshon erën, shijën dhe ngjyrën .
5. Uji i dyshimtë: quhet uji i cili dyshohet me u përdorë pse në
të ka pi ujë kali, gomari e të ngjashme.
Nga e gjithë çka thamë më lart, kuptojmë se:
- nëse uji është me sasi të vogël, shiqojmë; nëse ka pi njeriu
quhet ujë i pastërt,
- e nëse ka pi qeni, derri apo egërsirat, quhet ujë i papastërt,
- nëse ka pi macja, quhet mekruh (i papëlqyer) me u përdorë,
- nëse ka pi gomari apo kali, quhet ujë i dyshimtë.