- Sa më herët që pastrohet muslimani më e vlefshme është
për të. Mirëpo maksimumi (për gjendje të rregulltë) i kohës
për të qenë i papastërt është mos me i kalu një kohë e
namazit, do të thotë hapsira në mes të dy kohëve të namazit.
- Në këtë hapsirë kohore i lejohet atij ushqimi, prerja e
thonjëve, prerja e mustaqeve, rruarja, qethja … etj.
- Duhet theksuar se shejtani e shfrytëzon kohën derisa
muslimani është i papastërt për të futur vesvese në mendjen
e tij se është i papastërt e për këtë edhe toka e mallkon çka
nuk është e vërtet.
- Një natë para betejës së bedrit muslimanët kanë fjetur dhe
kanë pushuar, kur janë zgjuar në mëngjes një pjesë e tyre
kanë vërejtur se janë bërë të papastërt. Shejtani (i mallkuar)
për shkak të papastërtis së tyre ua shton vesvesen në lutjet e
tyre, nuk do të pranohen te Allahu, dhe ata betejën do t`a
humbin dhe do të jenë të nënçmuar.
- Allahu atë ditë zbret shi dhe pastrohen, u qetësohen zemrat e
tyre, i forcojnë idetë e tyre dhe përgaditen moralisht dhe
fillojnë betejën me zemra të qeta, dhe korrin fitore në betejë.